Pim in een Ducato naar SPANJE !

 

Reisverslag

 

Maandag 20 september 2010 was het weer zover: Op pad naar Spanje ! 

Deze keer gaan we naar L'Ametlla de Mar. Een klein dorpje aan de kust, zo'n 150 km. onder Barcelona en zo'n 45 km onder het beruchte Salou. 
Totaal is de rit 1.765 km.

 

Maandag 20 september 2010

De rit naar Spanje is vanwege gezondheidsredenen een weekje uitgesteld. Omdat ik op maandag nog een verjaardag heb,  hebben Karin en ik besloten om 's nachts te gaan rijden. Het handigste is om samen te vertrekken, dus zorg ik dat ik om 23:00 uur in Noordwolde ben bij Karin en Henk thuis. De stichtings-bus is in de week voorafgaand al tot de nok toe volgeladen. Henk heeft net de olie gecontroleerd, dus we hoeven alleen nog even de bus vol te gooien en de bandenspanning te controleren. Dan kunnen we op pad ! 

 

De lange nacht in.
We spreken af iedere 5 uur een tank/plas-stop te houden en dan even te wisselen met rijden.

 

Dinsdag 21 september 2010

Onderweg verloopt alles voorspoedig. Voor mij is dit een nieuwe route, omdat ik voorheen altijd via Parijs en Bordeaux bij San Sebastian Spanje binnen reed, maar nu gaan we via Luik, Luxenburg en Lyon, richting Barcelona.
Even over de grens in Frankrijk, begint het als goed. Douane. We worden naar een fuik geleid op een parkeerplaats. Daar is men uiteraard zeer geinteresseerd in wat we allemaal in de bus hebben. Na wat uitleg in een moeizame mix van Frans en Engels, willen ze toch zien wat we allemaal bij ons hebben. Gelukkig hoeven we niet alles uit te laden. Na nog een laatste speurtocht in onze tassen in de cabine, krijgen we de papieren terug en kunnen we verder.
Helaas is het richting Lyon weer raak. Nu met de 'gewone' Politie. Grappig genoeg wilde de douane onze rijbewijzen zien, maar de politie ziet liever paspoorten.Ook hier lukt het ons om uit te leggen dat al die hondenbrokken niet zijn om met winst door te verkopen, maar om er Spaanse straathonden mee te helpen...
Tegen 19:00 uur komen we bij de snelwegafrit. Even voorbij de tolpoortjes staat Janet ons al op te wachten!


Janet woont sinds een paar jaar met haar man Juan en kinderen Carmen en Delfin in L'ametlla de Mar. Juan is in de zomermaanden duikinstructeur. Janet heeft zich net als een aantal andere Nederlanders die nu in Spanje wonen, het lot van het plaatselijke asiel aangetrokken en helpt daar een aantal dagen per week met alle bezigheden. En... dat klinkt dan misschien heel romantisch... de praktijk is dat het keihard werken is, onder dezelfde zon waar de meeste andere toeristen liggen uit te puffen op het strand... met een koud drankje in de hand...
Bij Janet en Juan, hun twee kinderen, hun drie honden en hun twee katten, worden we zeer gastvrij ontvangen de opvolgende dagen.

 

Woensdag 22 september 2010

Deze ochtend gaan we het asiel bekijken en de bus uitladen. We rijden achter Janet aan, want de smalle paadjes hebben geen straatnaambordje en je bent dus (ook met navigatie !) zo de weg kwijt.


Als snel naderen we het asiel.


Aldaar maak ik kennis met de oprichtster/beheerster van het asiel en de Nederlanders Anita en Kees, die net als Janet, een aantal dagen per week meehelpen met alle werkzaamheden.
Tevens ontmoet ik Bob, een Engelsman die naast z'n werkzaamheden, in een caravan op het terrein woont, omdat er verder geen beveiligingsysteem is.
En... tja... verder zie ik enorm veel honden... meer dan 200 stuks... in alle soorten en maten...

 

Dan is het tijd om de bus uit te laden !
Ook aan boord veel hondenhokken, die we een tijdje terug geschonken hebben gekregen van het internetbedrijf Zooplus.
En... zoals altijd... veel geschonken voer van Eukanuba.

 

Al snel is de bus uitgeladen en kan hij worden schoongemaakt voor de terugreis !

 

En dan... dan begint eigenlijk het meest lastige deel van de reis... 
Het meest emotionele deel... want nu moeten we eigenlijk heel 'zakelijk' gaan bekijken welke 20 honden mee kunnen met dit transport...
We moeten wel reŽel zijn en alleen honden meenemen die qua gezondheid en karakter een goede kans maken in Nederland.

 

Dit loopt allemaal eigenlijk veel 'stroever' dan verwacht.
De beheerster denkt veel hondjes nog wel zelf te kunnen plaatsen. Ook wordt duidelijk dat ze toch uit een soort schaamte voor geldgebrek tegen ons wel zegt dat ze geld genoeg heeft om alle medische zorg voor de honden te kunnen betalen, maar al snel moeten wij haar er op wijzen dat er toch hondjes zijn die zorg tekort komen....
Ik schrik als ik een jonge hond zie, met een oog dat twee keer groter is dan normaal. Het ziet er vreselijk uit. Dit moet een ernstig uit de hand gelopen vorm van Glaucoom zijn, of zelfs een Retinoblastoom; een tumor in het oog. Dit kan zo echt niet langer blijven bestaan. We dringen er op aan om direct langs een dierenarts te gaan. Met operatie is dit hondje nog prima te helpen. Afwachten kan ECHT niet langer...

Na een kleine 6 uur 'onderhandelen', besluiten we het er voor vandaag bij te laten. Morgen verder.
We moeten nog even langs de camping in het dorp, waar Juan, de man van Janet, een hondje heeft gevonden.
Het blijkt een fantastisch mooie pup !


 

Volgens goede traditie wordt hij naar zijn vinder genoemd.

We besluiten dan Juan hondje nummer 21 wordt, die we meenemen naar huis !

Even later wordt hij bij Janet thuis even intensief besnuffeld door Twinkel, Sarah en Luna !

 

Donderdag 23 april 2010

Vandaag staat er niet heel veel nieuws op het schema.
Het is verder in 'overleg' over welke honden meegaan op transport.
We maken zelfs een selectie voor een volgend transport, later dit jaar. Zo kunnen hondjes met een relatief onschuldige aandoening als kennelhoest, eerst goed worden behandeld en gaan ze pas op transport als ze weer helemaal gezond zijn.
Uiteraard zijn de 'problemen' in communicatie niet anders dan een dag eerder. We moeten keer op keer benoemen dat we in Nederland zoveel meer mogelijkheden hebben voor deze honden, dan in Spanje. De kans op adoptie is nu eenmaal zeer slecht in Zuid-Europa. 
Na weer een lange dag van overleg, lijkt er een 'akkoord' voor 20 honden.
Mooi.
We sluiten de dag af met een gezellige barbecue !

 

Vrijdag 24 september 2010

Vandaag wordt het weer keihard aanpoten !
Het is tijd om de honden in te laden !

 

Op het laatste moment kunnen we de beheerster ervan overtuigen dat het hondje met het zieke oog in Nederland sneller en beter geopereerd kan worden.
Hij mag met ons mee.

Dan... als alle hondjes ingeladen zijn... is het een opgelucht gevoel !

 

Dan gaan we weer op huis aan !
Op naar Paardeweide 10, Darp, NL !

 

Zaterdag 25 september 2010

Alles gaat onderweg voorspoedig. De pitstops voor de hondjes verlopen vlot.
We kunnen aardig opschieten en zijn binnen 20 uur weer in Darp !
Daar komen we aan in de vroege morgen.
Alle hondjes maken het uitstekend.

 

Alle hondjes gaan nog even op de foto en komen dan op de website van de stichting.

 

Nu snel naar huis... en uitrusten van dit nieuwe avontuur !