Pim in z'n Expert naar Portugal !

 

Reisverslag

 

Donderdag 15 april 2010 was het weer zover: Op pad naar Portugal ! 

De planning was eigenlijk om pas in mei weer te gaan, maar omdat er 10 honden dringend zaten te wachten op transport, werd besloten een maand eerder te gaan. Nadeel van de korte termijnplanning was helaas dat er geen bijrijder kon worden gevonden. Naast 1.000 kg. spullen wegbrengen en 10 hondjes weer ophalen, ging er nu ook een hondje weer retour naar Portugal. Over Jokas kun je alles hier lezen. Om alles een beetje te plannen tussen de diensten door, heb ik de 'drukke start' van de trip (koolzaadolie tanken, aanhanger ophalen en laden in Darp) naar een dag eerder verschoven. Zo kon ik na de avonddienst op woensdag gewoon lekker gaan slapen en de volgende dag uitgerust vertrekken.

 

Woensdag 14 april 2010

Ik heb dus nog een avonddienst staan vandaag, maar vroeg op pad kan geen kwaad... Eerst maar de koolzaadolie tanken en dan door naar Dronten voor de aanhanger. Ik heb dezelfde gereserveerd als vorige keer, maar bij aankomst zie ik aanhanger nummer 3 min of meer 'in de steigers staan'... wiellagers compleet versleten... Nu ben ik geen techniek-expert, maar ik weet hoe een wiellager er uit hoort te zien... en die kleine afgebroken stukjes horen volgens mij niet... Maar goed... OMDAT ik ook geen expert ben, weet ik gelukkig dus ook niet of mijn vorige rit van 5.000 km. met een pietsje overbelading enige negatieve invloed gehad kan hebben... ;-)  Ik krijg een andere 3-meter aanhanger mee. Voldoet ook prima. Verder door naar Darp, waar Sharon en Roy al staan te wachten bij een enorme stapel spullen... yep... samen met de spullen die ik al bij me heb uit Den Haag, gaan we die 1.000 kg. wel weer halen !

 

Jokas neem ik meteen met me mee.

Nu snel naar huis... door naar Voorhout voor de avonddienst !

 

Donderdag 15 april 2010

Vandaag maar een beetje rustig opstarten. Het is vanuit Den Haag dan nog 'maar' 2.055 km. naar Vila Nova de Gaia, maar het is altijd toch weer een hele rit... Jokas heeft lekker bij mij in huis geslapen. De aanhanger zit nog niet helemaal naar m'n zin ingepakt, dus dat doen we even overnieuw. Nu is alles klaar voor vertrek en om 12:00 uur draai ik de snelweg op !

 

Alles loopt voorspoedig en al snel valt de nacht...

 

Vrijdag 16 april 2010

De navigatie stuurt me deze keer over Lon en dat is een hele rustige weg. Ik heb letterlijk de wind in de rug. Ik kom nu echt door een paar dorpjes heen Portugal binnen. Even heb ik wat file op de rondweg van het drukke Porto, maar dan kom ik toch rond 16:00 uur aan in de voorstad Vila de Nova Gaia. Het is groter en drukker dan ik had verwacht. Even bellen met het nummer dat ik van Karin per SMS heb gekregen... "Yes, stay there, will be there in ten minutes..." Het is Maria Joo Cunha, een bijzondere vrouw, met een aangrijpend levensverhaal.

Ze woont in de hoofdstraat van Gaia op 8-hoog, samen met haar bejaarde moeder en 25 katten die ze (uiteraard) van straat heeft gehaald. Is sinds 8 jaar weduwe, geen kinderen en voelt zich in een land waar dieren absoluut geen prioriteit hebben, letterlijk een roepende in de woestijn... Het gemak waarmee dieren hier op straat worden gezet, is om even stil van te worden... Portugal mag dus blij zijn met deze unieke vrouw...

Er is weinig tijd... druk druk druk... ik rij achter Maria aan naar het Dierenhotel, waar zij een aantal hokken huurt voor de honden die zij van straat en uit het dodingstation van de gemeente haalt.

De dierenarts heeft aan het eind van deze middag nog even tijd om alle honden goed na te kijken.

Dan is het nog even uitladen !

Tja... dat is hard werken... dus ik kan pas weer een plaatje schieten als alles leeg is !

Dan is het wel weer mooi geweest met alle inspanningen voor vandaag... Maria heeft een hotel voor me geregeld bij haar in de straat. Na even opfrissen gaan we samen nog wat eten en zodoende leer ik haar wat beter kennen en kunnen we ook op veel punten nog even van gedachte wisselen...

We sluiten de lange dag af met een plaatselijk biertje... nou... vooruit dan maar... 2... ;-)

 

Zaterdag 17 april 2010

Vandaag weer vroeg op. Genoeg te doen en ik wil om 12:00 uur vertrekken, om de volgende dag rond 20:00 uur in Darp te kunnen zijn. Eigenlijk begint de dag helemaal niet zo goed... jawel... het hotel en het ontbijt was prima... maar nu brengt Maria me naar het 'asiel' van de stad... tussen aanhalingstekens, omdat ze hier een nogal strikt 8-dagen-beleid hebben... en maar weinig honden overleven die termijn... :-(   Ze noemt me al dat het asiel op zaterdag is gesloten. Bij de ingang komt er inderdaad al hoofdschuddend een beveiliger naar de auto toegelopen. Een indringende blik en wat Portugese krachttermen voldoen om de beste man te laten terugdeinsen en de poort te openen. We lopen een rondje om het terrein en dan weet Maria toch even binnen te glippen. Ze komt hier immers vrijwel iedere dag... Binnen een vriendelijke medewerker, die bezoek uit NL wel grappig vindt... Al snel merk ik aan het gesprek dat er meer aan de hand is... deze man blijkt ook een grote dierenvriend en speelt met Maria onder n hoedje... tegen de regels in, houdt hij haar op de hoogte van wat er aan honden binnenkomen... zodat ze die mee kan nemen. Hij laat ons nog even een pasgeboren pup zien... hij heeft al geregeld dat die nog even in leven mag blijven... Maria's handen beginnen alweer te jeuken...

 

Terug bij het hondenhotel is het weer tijd om aan de slag te gaan. Benches uitvouwen en in de auto passen.

Dan is het honden vangen !!!

Na 10 stuks komt het zware afscheid... het is uiteraard dubbel... iedereen is blij dat ze in NL een beter leven tegemoed gaan, maar loslaten is niet gemakkelijk...

Dan vertrek ik weer, de Portugese heuvels in...

Dan slaat het weer om en ga ik een lange, lange nacht in...

 

Zondag 18 april 2010

Op zich gaat het allemaal soepeltjes... langs Bordeaux, langs Parijs, langs Antwerpen... maar in je eentje is het toch wel inspannend met alle verzorging van de honden... Ik had gedacht onderweg een paar keer een uurtje te kunnen slapen in de auto, maar daar komt weinig van terecht, omdat het langharige bruine monster erg onrustig is als de auto stilstaat... Dan komt toch eindelijk, na een terugreis van 2.200 km. en 30 uur, Darp in zicht... Daar staat iedereen van de stichting mij op te wachten... een warm welkom !

De hondjes worden snel uitgeladen en worden door iedereen even bewonderd en geknuffeld.

Ik krijg meteen de 76 liter zonnebloemolie mee, die tijdens de speurtocht is opgehaald... fantastisch !

Voor mij is het dan nog 2,5 uur terug via Dronten (aanhanger terugbrengen) naar Den Haag.... Maar dan... hrlijk slapen !!!