Pim in z'n Passat naar Portugal !

 

Reisverslag

 

Dinsdag 24 november 2009 is het dan zover. Na mezelf rond dierendag een keer opgegeven te hebben bij de APF, nam Sharon begin van de maand contact met me op, omdat voer en dekens tot aan het plafond lagen, maar dat er geen transport richting Portugal op poten te krijgen was. Sindsdien is het eigenlijk allemaal best snel gegaan. De Passat stond al voor de deur, een gratis aanhanger was zo geregeld, dus hoefde ik alleen maar wat vrij van werk te regelen. Iets dat met een 0-uren contract nou niet zo heel moeilijk is...

 

Dinsdag 24 november 2009

 Vandaag is het aanhanger aanhaken, bijrijdster Karla ophalen in Pijnacker en dan naar Darp. Ik heb er dan dus al 2,5 uur rijden opzitten, maar dat is in termen van een Portugal-transportje, niet eens een 'warming-up' te noemen... ;-) In Darp staat een klein legertje helpende handen klaar om de aanhanger in te laden. Hier zit nog best wat precisie in, omdat je bij verkeerd laden snel in de problemen kan komen; ook met een tandem-asser.

 

Als het laden klaar is, dan gaan we op pad! Het begint dan al donker te worden. Ik kijk op de navigatie: nog maar 2.155 km. te gaan... Onderweg stoppen we iedere paar uur om te ruilen met rijden. 

 

Zo is het wel vol te houden. Bij een benzinepomp in Frankrijk zie ik dat Karin een vooraankondiging heeft gedaan, want ze zijn daar al Pim-fan! 

 

Bij Parijs moeten we een stuk door de stad, omdat er wegen zijn afgesloten. Dit kost veel tijd, maar we doen het rustig aan.

 

Woensdag 25 november 2009

Dan weer overdag, ongeveer honderd kilometer voor Bordeaux, begint de aanhanger ineens heftig te slingeren. Best een spannend moment! Het blijkt een klapband te zijn! Dus m'n garagekrik en wielsleutel uit de auto gepakt, netjes een reflecterend hesje aan en op de vluchtstrook aan de slag... Als ik onder de aanhanger lig, komen er ineens 2 mannen in overall naar me toe. Het blijken 2 wegwerkers, die even komen kijken wat die gekke Hollander onder z'n aanhanger doet. We begrijpen elkaars taal niet, maar als ik ze duidelijk maak dat ik een lekke band heb, gebaren ze mij opzij en duiken onder de aanhanger om het reservewiel los te maken. De rest van het wisselen gaat dan redelijk snel. 

 

Verderop bij de benzinepomp maar eens vragen waar ze in de buurt een bandenboer hebben, want eigenlijk wil ik niet nog dat hele stuk zonder reservewiel rijden. Maar drie zaken verder en een hoop handen- en voetenwerk, wordt duidelijk dat het niet gaat lukken om de 13 inch 'c'-band (versterkte transportband) te pakken te krijgen. Ik vraag Karin even met Pak 'n Bak contact op te nemen, want misschien weten zij een adresje, of kunnen ze een band naar Portugal opsturen. We krijgen terug dat ze weten hoe slecht de band leverbaar is en dat ze zelf ook nu niets hebben liggen. Nou... dan gaan we toch maar verder... rustig aan dan maar... We maken nog wat stops en er moet uiteraard ook getankt worden !

 

Door Spanje gaat het eigenlijk best vlot, maar eenmaal in Portugal zit alles potdicht van de mist! We bellen met Glória en João Afonso van stichting Pravi, het centrale punt waar we alle spullen naartoe berengen. Eenmaal in Cacia aangekomen, is het al half een, want de Passat heeft er een hele kluif aan om al die kilo's door het heuvel- (lees: berg-) achtige Portugal te krijgen. O, maar wacht... hier in Portugal doen ze niet mee aan de wintertijd, dus het is pas half twaalf! Dat mag echter de pret niet drukken. We krijgen een hartelijk ontvangst en moeten eerst gaan zitten en er wordt een uitgebreide maaltijd op tafel gezet. Glória en João vangen zelf heel veel katten op in hun eigen huis. Het zijn er zeker een stuk of vijftig! En... tja... dan kom je ze overal tegen... op de bank, aan tafel en op het logeerbed! En... heel gek... als je dan eenmaal zo'n bed ziet... dan wil je nog maar één ding: SLAPEN!!!

 

Donderdag 26 november 2009

Vandaag moeten we weer aan de slag. Aanhanger lossen en honden verzamelen. We rijden naar de papierfabriek waar Glória werkt. Ergens in een hoekje op het rommelige terrein, mag zij een ruimte gebruiken voor de opvang van honden en het opslaan van goederen. We zetten de honden even in een bench, zodat de we de aanhanger kunnen uitladen. Er komt nog iemand van de fabriek meehelpen. Binnen zie ik dat we mooi op tijd zijn, want het voer is allemaal op! De aanhanger is met al die helpende handen al snel leeg. 

 

Bij Glória en João thuis zie ik nu dat ik twee katten in de telling vergeten ben... ;-) 

 

We halen het tentdoek van de aanhanger af, omdat 'ie dan veel minder wind vangt op de weg terug. 

 

Nu op pad om alle honden te verzamelen. 

 

We krijgen nog een uitgebreide warme lunch en dan is het paspoorten controleren en honden inladen! 

 

Als na enig passen en meten ieder van de elf honden z'n plekje heeft gevonden, is het helaas tijd voor afscheid van deze grote dierenvrienden, die met hun weinig middelen zoveel mogelijk dieren proberen te helpen! 

]

 

We verlaten Cacia en begeven ons weer tussen de heuvels van Portugal. 

 

Onderweg uiteraard veel pit-stops voor de honden ! 

 

En ach... onderweg ontsnapt er wel eens eentje... ;-)

 

Vrijdag 27 november 2009

Op zich loopt alles soepeltjes. Zelfs Parijs komen we nu vlot voorbij, maar helaas is het in België erg slecht weer, dus dat geeft vertraging. Ook de ring van Antwerpen staat lekker vast. Bij Rotterdam verder nog veel file. Eenmaal in Den Haag breng ik snel de aanhanger terug naar het verhuurpunt aan de Schaapweg en dan naar Darp om de honden weg te brengen naar Pension de Aanloop !

 

Terugkijkend had ik wel rekening gehouden met wat tegenslag, maar dat de heenreis 30 en de terugreis 27 uur in beslag zou nemen, was toch langer dan ik had bedacht. Ook het verbruik was hoger dan berekend, met name door de vele kilo's en de vele vele hellingen die bedwongen moesten worden. Toch is alles goed verlopen. Zo'n navigatie-apparaat neemt een hoop stress weg. Wel even de schrik erin met zo'n klapband, maar hier kwam de goede voorbereiding om de hoek kijken. Ik denk wel dat ik de levensduur van de koppeling flink heb bekort (het voelde bij wegrijden namelijk telkens alsof de handrem van de aanhanger er op stond, maar dat was niet zo...), maar de motor liep verbluffend goed. Soms liep de motortemperatuur een beetje op, maar dat kon helling-af dan weer worden opgelost door even niet te veel gas te geven. In Portugal heb ik een half litertje motorolie en een half litertje koelvloeistof bijgevuld. Bij thuiskomst stond de kilometerteller op 417.500... op deze manier gaat 'ie de 5 ton wel halen! Totaal hebben we 4.786 km. gereden en 280 liter plantaardige olie en 195 liter diesel verbruikt. Een beetje rekenen en we komen op een verbruik van 1 op 10. Niet zuinig, maar wel acceptabel voor zo'n monsterrit en het verslepen van zeker 600 kilo spullen. Samen met de kosten voor de tolwegen; totaal zo'n 200 euro voor de gehele rit, komen met een prijs van 72 cent voor een liter plantaardige olie en gemiddeld 1,00 euro voor een liter diesel (in spanje is de diesel nog lekker goedkoop!), de kosten op een totaal van 595 euro. Veel? Het was voor mij althans de moeite waard!

Ik hoop dat alle hondjes snel een nieuwe baas zullen vinden!